Artykuł archiwalny odzyskany ze starej strony junak.net

M10B20-net

Szczecińska Fabryka Motocykli przedstawiła w 1958 roku prototyp trzykołowego motocykla towarowego opartego na Junaku M07. Pojazd ten, oznaczony symbolem B20, miał ładowność 300 kg. Skrzynia ładunkowa o konstrukcji drewnianej, umieszczona z tyłu, była wyposażona w pałąki i brezentową opończę. Napęd na koła tylne był przekazywany poprzez walcowy mechanizm różnicowy. Rozłączna konstrukcja układu nośnego pozwalała na przekształcenie pojazdu w zwykły motocykl.

W 1959 roku zbudowano zmodernizowany prototyp B20, oparty o zespoły motocykla M10. Trójkołowiec po testach drogowych wykazał kilka drobnych błędów konstrukcyjnych, mianowicie pękały ramy z powodu zbyt sztywnej ich konstrukcji. Najbardziej uciążliwe okazały się nietrwałe łańcuchy, wytrzymywały one jedynie 5200 km. Obręcze kół tylnych też nie były zbyt wytrzymałe, pękały po 500 km. Hamulce tylne okazały się dobre, potrzebne okazało się tylko ich doszczelnienie, gdyż łatwo ulegały zawilgoceniu. Motocykl prowadzi się bardzo dobrze, z lekką nadsterownością przy nieobciążonym pojeździe.

Motocykl został zatwierdzony do produkcji po wprowadzeniu drobnych korekt konstrukcji, zastosowaniu osłon łańcuchów i wzmocnieniu tarcz kół. Produkcję rozpoczęto najprawdopodobniej w 1960 roku lub na początku 1961 roku. Poniżej zamieszczono opis techniczny wersji produkcyjnej z 1960 roku.

Silnik typu SO3, z zapłonem iskrowym, czterosuwowy, jak w Junaku M10. Instalacja elektryczna uległa zmianom. Dodano kierunkowskazy migowe, zamocowane na bokach skrzyni ładunkowej. Świeca zapłonowa, z gwintem M14 x 1,25, o wartości cieplnej 225, wg Boscha. Napęd przekazywany na oś tylną jest jednorzędowym łańcuchem rolkowym o wymiarach 5/8" x 9,95 x 10,16, o 82 ogniwach. Przełożenie 1,47 (17/25). Oś wyposażona w mechanizm różnicowy walcowy, o sześciu satelitach, napełniony olejem, 0,5 l. Napęd przekazywany przez elastyczne przeguby przy mechanizmie różnicowym.

Rama pojazdu składała się z ramy motocykla M10 oraz ramy doczepy. Rama doczepy zbudowana na podłużnicach o profilu ceowym. Koło przednie zawieszone jak w zwykłej dziesiątce na widelcu teleskopowym, ze sprężynami śrubowymi i amortyzatorami dwustronnego działania. Skok koła przedniego 150 mm. Zawieszenie kół tylnych niezależne, na pojedynczych wahaczach poprzecznych, współpracujących z półeliptycznym siedmiopiórowym resorem umieszczonym poprzecznie. Koło przednie szprychowe. Obręcz o wymiarach 1.85 x 19". Ogumienie dętkowe, o wymiarach 3.50–19". Koła tylne tarczowe, tłoczone z blachy stalowej. Obręcze o wymiarach 3.5 x 12". Ogumienie dętkowe, o wymiarach 5.20–12".

Hamulce uruchamiane mechanicznie, niezależne, bębnowe. Hamulec tylny, nożny, działający na dwa koła, miał możliwość blokowania pedału zapadką, na postoju. Kierownica z rury stalowej, zamocowana do górnej półki widelca. Dźwignie sprzęgła i hamulca ręcznego tłoczone z blachy stalowej.

Nadwozie uzupełniała skrzynia ładunkowa o konstrukcji drewnianej, której rama wykonana była z listew drewnianych, a podłoga i ściany ze sklejki wodoodpornej. Tylna ściana miała możliwość otwierania. Całość przykryta opończą brezentową z tylną ścianą otwieraną, rozpiętą na czterech pałąkach z rurek stalowych. Błotniki tylne wykonano z blachy stalowej, mocowane do skrzyni ładunkowej.

Rozstaw osi 2010 mm, rozstaw kół tylnych 1100 mm. Długość całkowita 3055 mm, szerokość 1420 mm, wysokość bez obciążenia 1550 mm. Wymiary wewnętrzne skrzyni ładunkowej 1260 x 1300 x 300. Wysokość przestrzeni ładunkowej z pałąkami i opończą 850 mm, powierzchnia skrzyni ładunkowej 1,7 m2. Wznios powierzchni ładowania wynosił 850 mm. Motocykl ważył 320 kg, miał dosyć dużą ładowność 300 kg. Zużycie paliwa wynosiło 5,7 l/100 km, a prędkość maksymalna 75 km/h.

Prototypowy Junak M10 B20 przygotowany dla Poczty Polskiej.

Junak M10 B20, model z owiewką, na dole widok z przodu tego samego motocykla.

Widok z lewej prototypu motocykla M07 B20.

Widok z prawej strony prototypu motocykla M07 B20.